Оваа штрудла е многу вкусна и воедно едноставна за подготвување. Дури и новајлиите во готвењето често се решаваат на овој рецепт

Кокосова пирамида

Банана е име за еден вид на овошје и на тревни растенија од родот Musa кои го произведуваат ова најчесто јадено овошје. Тие потекнуваат од тропските регионот на Југоисточна Азија. Денес тие се одгледуваат во тропски предели. Бананата е растение од семејството Musaceae. Тие првобитно биле одгледувани само за нивните плодови и во помала мера за производство на нивните конци и како украсни растенија. Како растение бананите се високи и обично прилично цврсти. Најчесто се сметаат за дрва, но нивното главно исправено стебло е всушност квазистебло.

Во светот постојат различни варијанти на рецепт за крофни, но сепак основата е иста, а вообичаено се посипуваат со шеќер во прав или лажичка мармалад. Берлинската крофна се прави со пржење во длабоко масло и најчесто се полнети со џем од сливи, а додека во Аврстрија најчесто се сретннуваат крофни полнети со џем од кајсии. Според обликот, постојат крофни со облик на топки и полукрожни топку. Крофна на други јазици: Германски: Berliner (на север), Kreppel (во средна Германија), Krapfen (на југ), Pfannkuchen (во Берлин и околини), Berliner Ballen (во Руската област на Германија) Англиски: Doughnut Полски: Pączek Словенски: Krof Шпански: Dónut

Рожата е далматински традиционален пудинг со прелив од каремала, и преставува варијанта на францускиот Крем бруле. Овој рецепт посебно е ценет и подготвуван во Дубровник.

Десерт од Шведската кујна

Бананата е растение од семејството Musaceae. Таа е најконсумирано овошје. Бананата потекнува од тропските региони на Југоисточна Азија. Денес тие се одгледуваат во тропски предели. Бананата е растение од семејството Musaceae. Тие првобитно биле одгледувани само за нивните плодови и во помала мера за производство на нивните конци и како украсни растенија. Како растение бананите се високи и вообичаено прилично цврсти. Најчесто биле сметани за дрва, но нивното главно исправено стебло е всушност квазистебло.

Уште од древните времиња, јабокото се користи свежо, печено во лушпа или варено. Во народната медицина, чајот од јаболкото, можеби повеќе од илјада години, се користи како идеално средство против реума, камења во бубрезите, мигрена, авитаминоза, склероза, како диоретик, и за ублажување на отоците. Прашакот од исушенита лушпи од јаболкото, го регулира метаболизмот, додека чајот од сувиот плод на јаболкото, обично исечен на крукчиња, се користи како додатна терапија на акутните инфекции на дишните патишта и зарипнат глас, за лечење на ларингитисот со правење гаргара од чај, а се препорачува и за осетливи гласни жици. Јаболкото е познато и како "чистач" на крвта, затоа што го смалува нивото на холестеролот, ги зајакнува сите мускули, а посебно мускулите на срцето. Многу е богато со витамините А, Б и Ц, кои ја зголемуваат одбрамбената способност на организмот, а семките од јаболкото, се многу корисни затоа што изобилуваат со јод. Сокот од јаболкото, е одличен напиток за деца, како и за мајките, со тоа што го помагаат лачењето на мајчиното млеко.

Со потекло од Азија, лешникот бил познат како симбол на среќа. Подоцна се одомаќинува на медитеранот, а највеќе се раширил во Турција, Шпанија, Франција и Италија. Лешникот припаѓа на семејсуво овошје. Плодот му богат со незаситени масти, киселини, протеини, витамини и минерални соли, има и енергетски својства.

Вкусен десерт