Гравот е една од најзастапените легоминози во целиот свет, таму каде што климатските услуви го дозволуват неговиот опстанок. Тоа не е случајно со оглед на неговата висока енергетска вредност, а освен тоа тој е и извор на растителните протеини 23-35% и јаглени хидрати 47%. Гравот е и значаен извор на калиум, калциум и магнезиум. Современата наука за здрава исхрана се залага за негова почеста употреба во исхраната. Се препорачува барем еден од легаминозите: грав, леќа, грашок или соја како главно јадење 2 до 3 пати седмично. Причината е едноставна – тие не содржат ниту масти, ниту холестерол, а тоа значи подобро здравје и заштита од артериосклероза за сите нејзини импликации.

Голема благодарност до Лиле Банова од Битола за овој рецепт. Потеклото на обландите е од Босна. Денес обландите се типичен балкански рецепт, кој најчесто се подготвува со сладок фил (чоколадо, локум), но и на ваков начин со мелено месо.

Сто грама краставици даваат само околу 10 калории, па е мошне важен зеленчук во сите диети. Содржат значителни количества на витамините А и Б. Од минералите најмногу има магнезиум и железо, а нешто помалку калциум и фосфор, што е важно за развојот на забите кај децата. За јадење треба да се избираат плодови кои не се зрели. Младите плодови може да се користат без лупење, т. е. да се сечат со кората, бидејќи тогаш имаат значително повеќе витамин Ц.

Ролат со колбаси и сланина

Спанаќот е едногодишна или двогодишна билка со сочни зелени листови и со цветови во вид на клас, со хлорофил најбогат зеленчук. Поради големото присуство на минерали и витамини, спанаќот го нарекуваат и како "крал на зеленчукот".

Доматот води потекло од Средна и Јужна Америка, а во Европа е донесен од страна на Шпанците од Перу во 15 век. Тогаш доматот служел само како украсна билка, а веќе од 19 век започнало неговото користење како храна и од тогаш се помасовно се одгледува и користи. Долго постоеше дилема дали доматот е зеленчук или овошје, додека не стигнало до највисокиот суд во САД во 1887 година, каде судот заклучил дека доматот е зеленчук - "Се јаде како супа или како додаток за супата. Со риба и месо како важен дел на оброкот, а не како десерт". Денес во исхраната најмногу го користат Италијаните и Медитеранските народи.

Чорба со леќа

Гулаш

Лубенички (колачиња)

Компирот е повеќегодишно зелјесто растение, од животната форма геофити - поседува подземно стебло (тубер, од каде и потекнува латинскиот назив) од типот кртоли. Бојата на цветот варира од бела до розова и виолетова, со силно жолто обоени прашници. Одгледуваните вариетети главно се бесполни (без цветови или со стерилни цветови). Опрашувањето во повеќето случаи е надворешно (инсекти, ветер), но постојат податоци за самоопрашување/самооплодување. Сите вариетети на компирот можат вегетативно да се размножуваат со кртоли. Плод на фертилните вариетети се бобинките кои потсетуваат на малите зелени плодови на доматот. Често кртолите се нарекуваат плодови на компирот, но тоа ботанички е неисправно. Во плодот може да се најдат и до 300 парчиња од семето. Компирот е една од поважните намирници во човековата исхрана, а бил многу значаен во искоренувањето на гладта во Европа. Во исхраната на човекот се употребува варен и печен, додека суров е благо отровен. Со индустриска постапка од компирот се добива скроб, а со сечење на компирот на тенки листови, потоа со отстранување на скробот и пржење во врело масло се добива чипс. Компирот го напаѓа инсектот компирова златица која може да биде погубна за родот.