Оризот е стар околу 5,000 години, а за негова колевка се сметааат Индија и Кина, од каде што е пренесен во Сирија и источна Африка. Поголемото одгледување на оризот во Европа започнало во VIII век, иако како благодарение на Александар е донесен во IV век п.н.е.
Оризот во митологијата на Далечниот исток (Кина, Јапонија) завзема песебно место. Се смета за дар од боговите, односно во некои земји владетелот го сметале за бог на зреењето на оризот.
Оризот е производ кој во текот на историјата има нахрането многу луѓе, повеќе од било која земјоделска култура.
Денес оризот успешно се одгледува во целиот свет, а највеќе во топлите предели на Азика, Африка и во Средна и Јужна Америка.
Енергетска и нутрициона вредност на оризот
Покрај пченицата, оризот е највредната житарка во светот и претставува производ кој речиси нема место на светов каде што не се употребува. Во споредба со останатите житарки, оризот има најголема енергетска вредност. Во 100 грама ориз во просек има 12,6% вода, 0,6 гр. масти и 79,5 гр. јаглени хидрати. Богат е со скроб, а сиромашен е со протеини. Од витамини и минерали содржи: пантотенска киселина, тиамин, витамин Б6, рибофлавин, манган, селен, фосфор, цинк, магнезиум и железо.
Кафениот или интегрален ориз има поголема прехрамбена вредност од белиот. Содржи повеќе хранливи материи, 3,5 повеќе магнезиум, 4 пати повеќе витамин Б1,5 пати повеќе никотинска киселина и 1,6 пати повеќе фолна киселина од белиот ориз.
Лековити својства
Оризот се вбројува во диеталните производи. Хранлив е и лесно се вари. Оризовиот скроб во устата помешан со плунката се претвора во шеќер, а во желудникот останува само два часа. За тоа време скоро целиот се разградува. Го регулира крвниот притисок, ја зголемува еластичноста на крвните садови, ја намалува нервозата, штити од артериосклероза, инфаркт, компликации за време на бременоста, а идеален е во исхраната на бубрежно болните личности. Се користи и како храна за бебињата.
